رقابت خانوادگى و چشم هم چشمى و فخر فروشى به ارزش‌هاى دينى ضربهء شديد زده و عاطفهء انسانى را نابود كرده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى به اصحابش به اين نكته ، هشدار جدى داده و فرمود : هان ! بيمارى امت‌هاى پيشين ، يعنى حسد به شما سرايت كرده است ؛ اين بيمارى نه موى سر را كه دين را فرو مىريزاند . « 1 » از نتايج حسادت اين است كه زيان و ناراحتى بسيارى پديد مىآورد ، دل را سست و بدن را بيمار مىكند و يك جامعه را به مرض‌هاى روانى و جسمانى مبتلا مىكند و گاهى چيرگى حسادت بر تقديرات ، سرنوشت يك ملت را عوض مىكند . امّا علاقه به ديگران و غبطه خوردن به حال خويش كه او هم مانند ديگران داراى كرامات نفس و فضايل اخلاقى باشد ، بسيار پسنديده است . البته نسبت به كسانى كه در مراتب بالاترند ؛ ويژگى كمال نيست ؛ زيرا هر كسى به اندازهء شأن و منزلت خود داراى كمالات است ولى چون ما نسبت به كمال حق ناقصيم و او كمال محض و سرچشمهء همهء ارزش‌هاى معنوى است ، بايد احساس كمبود نمايد و در جهت سير به سوى حق بكوشد . هنگامى كه به حضرت سجّاد عليه السلام عرض كردند : اى فرزند پيامبر خدا ! چرا اين اندازه عبادت مىكنى ؟ فرمود : كيست كه بتواند مانند امير المؤمنين عليه السلام آن همه عبادت خدا كند . « 2 » و اين بيان حقيقت است نه غبطه به حال ديگرى ؛ زيرا در وجود انبيا و اوليا و معصومان عليهم السلام نقص و كمبودى نيست و هر يك در مقام خويش كاملند ؛ بلكه نوعى درخواست بالاتر است .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 253 ، باب 131 ، حديث 20 ؛ الأمالى ، شيخ مفيد : 344 ، حديث 8 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 46 / 75 ، باب 5 ، حديث 65 ؛ أعلام الورى : 260 .